Ebedi ayrılık

Sendin sevmeme sebep olan
Ayrılığımız olunca kırmızı gülümdür solan
Gözyaşımdı yüreğime sessizce boşalan
Mutluluk değil ki ayrılıktır beni yoran
Yeter artık ayrılık ebedi olmasın

Hatıralarımda özlemin eksik olmaz
Sen yokken feryadımı duyan olmaz
Senin için çarpan kalbim durmaz
Belki elimdeki son çiçek solmaz
Yeter artık ayrılık ebedi olmasın

Kalbim muhtaç olmuş sevgine
Gönlüm yorgun düşmüş sensizliğe
Ateş düşünce sensiz yüreğime
Ne yapayım söz geçiremedim benliğime
Yeter artık ayrılık ebedi olmasın

Gözlerim resimlerine artık kanmaz
Gecelerim gündüz olmuyor ay batmaz
Uykularıma da çaldın gözlerim kapanmaz
Bırakıp ta gittin elbette yanına kalmaz
Yeter artık ayrılık ebedi olmasın